Siedziałam w przedziale sama. W pewnej chwili w drzwiach pojawił się Malfoy. Nie chciałam widzieć tej głupiej tchórzofretki. Lecz, o dziwo, nie przeszedł do następnego przedziału, tylko podszedł do mnie.
- Możemy pogadać? - zapytał, po czym, nie czekając na odpowiedź, usiadł na jednym z wolnych miejsc.
Byłam ciekawa, co powie. Jednak po chwili powiedział:
- Hermiono,przepraszamzawszystkocootobiepowiedziałem,jakwyzywałemczymiwybaczysz?
Upuściłam pióro z wrażenie. Widok przepraszającego Draco Malfoy'a był wart miliard galeonów.
- O-oczywiście j-jeśli ch-c-cesz... - odparłam. Draco się uśmiechnął.
- Łatwo cię przekonać Granger - powiedział i się zaśmiał, nie kpiąco, lecz szczerze.
- Taak? A ja słyszałam, że łatwo cię transmutować w tchórzofretkę... - teraz ja parsknęłam śmiechem na widok jego strachu w oczach.
- Bardzo śmieszne, wiesz?
- Noo wiem. - I obaj wybuchnęliśmy niepohamowanym śmiechem.
- Ty też jesteś prefektem?- Zapytał po napadzie humoru.
- A widzisz plakietkę? No oczywiście. - odparłam ni w pięć, ni w dziewięć.
- To musimy iść po przyjeździe do McDyrci.
- Taa...
